Etika – Epistemologija etike antičkog doba i Srednjeg vijeka

“Čovjek neprestano pokreće bezbroj pitanja, stavlja mnoštvo ideja i tema u središte interesiranja, razrađuje veliki broj polja istraživanja i misli koje se razvijaju preko slijeđenja određenog hijerarhijskog redoslijeda, zavisno od stepena važnosti koje one imaju u njegovom životu.

Gledano iz ove perspektive, ono što čini određeni period historijski, filozofski i kulturološki drugačijim od drugoga jesu problematike i pitanja koje društvo teži aktualizirati.

Važnost odgovora na gore navedena pitanja za čovjeka, okolinu i društvo stoji u jednakoj proporciji s problemima koje pokušava riješiti, nemirima koje teži smiriti i potrebama koje želi upotpuniti, a koje se razlikuju od jednog perioda do drugoga.

Gledano podsvjetlom ove taksonomije, etička pitanja i problematike, ili ona koja se vežu za etiku, bila su prisutna u svim fazama kroz koje su prolazile kulture i civilizacije, bilo u nehistorijskim ili historijskim periodima.

Razlog je veoma jasan: etika je polje koje je potpuno i suštinski ljudsko, sa značenjem daje njen predmet proučavanja čovjek posmatran u prirodi i veličini njegovog postojanja i življenja kao čovjek.  – iz Uvodne riječi.